کاربر میهمان ( ورود ) | ثبت‌‌نام میهمان  | راهنما  سه‌‌شنبه، ۲۲ آبان‌‌ماه ۱۳۹۷ | Tuesday, November 13, 2018
 
 
سامانه ثبت‌ نام مدیریت آموزشی مربیان شرایط و مدارک آزمون آرشیو درباره ما تماس با ما
 

۲۵ اردیبهشت؛ بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی

  در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده‌است. هر سال در این روز آیین‌های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در دانشگاهها و نهادهای پژوهشی برگزار می‌شود.  

 شنبه، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۰۵:۳۱|

به گزارش سایت آموزشگاه رانندگی فردوسی، هر سال در این روز آیین‌های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در دانشگاهها و نهادهای پژوهشی برگزار می‌شود.

 خلاصه ای از شرح زندگی نامه حکیم ابوالقاسم فردوسی

استاد بزرگ بی بدیل، حکیم ابوالقاسم منصور بن حسن فردوسی طوسی، حماسه سرای بزرگ ایران و یکی از شاعران مشهور عالم و ستاره در خشنده آسمان ادب فارسی و از مفاخر نامبردار ملت ایرانست که به علت همین عظمت مقام و مرتبت، سرگذش مانند دیگر بزرگان دنیای قدیم با افسانه و روایات مختلف در آمیخته است.

مولد او قریه باژ از راء ناحیه طابران (یا: طبران) طوس بود، یعنی همانجا که امروز آرامگاه اوست، فردوسی در آن دِه در حدود سال ۳۲۹ – ۳۳۰ هجری، در خانواده ای از طبقه دهقانان چشم به جهان هستی گشود.

فردوسی به خاطر تعلق به این طبقه از جامعه، از تاریخ ایران و سرگذشت نیاکان خویش آگاهی داشت، به ایران عشق می ورزید، به ذکر افتخارات ملی علاقه داشت. وی از خاندانی صاحب مکنت و ضیاع و عقار بود و به قول نظامی عروضی صاحب چهار مقاله، در دیه باژ «شوکتی تمام داشت و به دخل آن ضیاع از امثال خود بی نیاز بود».

از تهیدستی نیندیشید، سی سال رنج برد، و به هیچ روی، حتی در مرگ پسرش، از ادامه کار باز نایستاد، تا شاهنامه را با همه ی رونق و شکوه  و جلالش، جاودانه برای ایرانی که می خواست جاودان باشد، باقی می گذارد «که رحمت بر آن تربت پاک باد».

آغاز نظم شاهنامه:

اما نظم شاهنامه، یعنی شاهنامه ای که در سال 346 هجری به امر ابومنصور محمد بن عبدالرزاق سپهسالار خراسان فراهم آمده بود، دنباله ی اقدام دقیقی شاعرست در همین مورد. دقیقی بعد از سال 365 که سال جلوس نوح بن منصور سامانی بود، به امر او شروع به نظم شاهنامه ابومنصور کرد ولی هنوز بیش از هزار بیت آن را به نظم در نیاورده بود که به دست بنده ای کشته شد.

تاریخ این واقعه ، یعنی شروع به نظم شاهنامه،صریحاً معلوم نیست ولی با استفاده از قرائن متعددی که از شاهنامه مستفاد می گردد و با انطباق آنها بر وقایع تاریخی، می توان آغاز نظم شاهنامه ابومنصوری را به وسیله استاد طوس سال 370 – 371 هجری معلوم کرد.

 

این کار بزرگ، خلاف آنچه تذکره نویسان و افسانه سازان جعل کرده اند، به امر هیچ یک از سلاطین، خواه سامانی و خواه غزنوی، انجام نگرفت بلکه استاد طوس به صرافت طبع، بدین مجاهدت عظیم دست زد و در آغاز کار فقط از یاوری دوستان خود و یکی از مقتدرین ایرانی نژاد محلی در طوس بهره مند شد که نمی دانیم که بود ، ولی چنانکه فردوسی خود می گوید او دیری نماند و بعد از او مردی دیگر، هم از متمکنان و بزرگان محلی طوس، به نام حیی یا حسین بن قتیبه ، شاعر را زیربال رعایت گرفت و درامور مادی، حتی پرداخت خراج سالانه، یاوری نمود، و مردی دیگر به نام علی دیلمی هم در این گونه یاوریها شرکت داشت. اما اینان همه از یاوران و دوستان و بزرگان محلی طوس یا ناحیه طابران بودند و هیچ یک پادشاه و سلطان نام آوری نبودند.

 تذکره نویسان در شرح حال فردوسی نوشته اند که او به تشویق سلطان محمود به نظم شاهنامه پرداخت. علت این اشتباه آن است که نام محمود در نسخه موجود شاهنامه، که دومین نسخه شاهنامه فردوسی است، توسط خود شاعر گنجانیده شد و نسخه اول شاهنامه ( که منحصر بود به منظوم ساختن متن شاهنامه ابومنصوری ) ، موقعی آغاز شده بود که هنوز 19 سال از عمر دولت سامانی باقی بود و اگر فردوسی تقدیم منظومه خود را به پادشاهی لازم می شمرد ناگزیر به درگاه آل سامان، که خریدار این گونه آثار بودند، روی می نمود نه به درگاه سلطانی که هنوز روی کار نیامده بود.

محمود ترکزاد غزنوی نه تنها در ایجاد شاهنامه استاد طوس تأثیری نداشت بلکه قصد قتل گوینده آن، به گناه دوست داشتن نژاد ایرانی و اعتقاد به تشیع،  را داشت.

اتمام اولین نسخه شاهنامه:

گفتیم که فردوسی، مدتی پیش از به دست آوردن نسخه ی شاهنامه منثور ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی، در دوران جوانی و پیش از چهل سالگی، سرگرم نظم بعضی از داستانهای قهرمانی بود و بنا بر شرحی که گذشت در حدود سال 370-371 هجری نسخه شاهنامه منثور ابومنصوری را به یاری یکی از دوستان طوسی خود به دست آورد و به نظم آن همت گماشت، و پس از سیزده یا چهارده سال، در سال 384 یعنی ده سال پیش از آشنایی بادربار محمود غزنوی، آن را به پایان رسانید. تاریخ مذکور درپاره ای از نسخ قدیمی شاهنامه دیده می شود.

در ترجمه ای که فتح بن علی بنداری اصفهانی به حدود سال 620 – 624 از شاهنامه به عربی ترتیب داد، باز تاریخ ختم شاهنامه سال 384 است.

به مـاه سفنـدار مـذ روز اَرد

سـرآمــد  کنـون  قصــه  یـزد گــرد

بنـام جهـان داور کـرد گار

زهجرت سه صدسال وهشتاد و  چار

مقایسه ترجمه البنداری با شاهنامه معمول ، این نکته را بر ما روشن می کند که بسیاری از مطالب موجود در شاهنامه های متداول در آن ترجمه موجود نیست. از اینجا دریافت می شود که نسخه مورد استفاده البنداری کوتاه تر و مختصرتر بود.


 

25 اردیبهشت؛ بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی

آموزشگاه | اجتماعی

کد محتوا: ۱۰۶۹

ارسال: شنبه، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۰۵:۳۱

به روز شده: شنبه، ۲۲ مهر ۱۳۹۶ - ۲۲:۱۷:۴۶

کلید واژه‌‌ها:

نوع: آموزشگاه

موضوع: اجتماعی

فرستنده:

منبع:

پیوند:

بازدید: ۵۰۱

زبان: پارسی

(۱ مورد )
 

عنوان

متن

 

برای ورود باید به سایت وارد شده باشید.   در حال حاضر امکان ثبت نظر برای شما وجود ندارد، برای افزودن نظرتان، باید ابتدا به سایت وارد شده‌‌ باشید.

 ورود به سایت   برای ورود به سایت اینجا کلیک کنید.

 ورود به سایت   چنانچه هنور در سایت عضو نشده‌‌اید، اینجا کلیک کنید.
(ثبت نام در سایت تنها ۱ دقیقه طول می‌‌کشد!)

   
نظری وارد نشده است، شما اولین باشید ...


 

نام کاربری

 

رمز عبور

   

آموزشگاه رانندگی فردوسی


ثبت‌‌نام

مدیریت آموزشی

شرایط و مدارک

دانشنامه

آرشیو

درباره ما

تماس با ما


نشانی: تهران، خیابان انقلاب، روبروی خیابان بهار، طبقه ۴، واحد ۱۶

تلفن: ۷۷۶۲۶۳۱۲ (۰۲۱)

پست الکترونیک: info@ferdowsidrive.com

 

© ۱۳۹۷ کلیه حقوق برای آموزشگاه رانندگی فردوسی محفوظ است.

هرگونه کپی برداری از مطالب و محتوای این وب‌‌سایت بدون مجوز کتبی نقض قانون حمایت از تولیدکنندگان محتوای اینترنتی می‌‌باشد و تحت پیگیرد قانونی قرار خواهد گرفت.

طراحی و توسعه: گروه ریزسامانه‌‌های نمادیس| پایگاه آموزش مجازی رانندگی| عضو طرح سامانه مدیریت هوشمند آموزشگاه رانندگی